چیزهایی که مبتدیان از نقاشی های اکرلیک باید بدانند

نقاشی با اکرلیک

نقاشی های اکرلیک به ابزاری نیاز دارند که به خوبی تفاوت آنها را از رنگ روغن و همچنین آبرنگ نشان دهند.
از طرف دیگر رنگ های اکرلیک دائمی بوده و مانند رنگ روغن به مرور زمان تغییر رنگ نداده و زرد نمی شوند.
اما با ویژگی حل شدن در آب مانند آبرنگ، سریع تر خشک شده و برای رقیق یا پاک شدن به حلال قوی نیاز ندارند.
رنگ های اکرلیک برخلاف رنگ روغن، به صورت غیرمحلول نیز قابلیت خشک شدن را دارا
بوده و انعطاف پذیر می باشد که به این ترتیب سطح شکننده تری به وجود خواهد آورد.
از معایب کار با رنگ های اکرلیک می توان به خشک شدن سریع رنگ و در نتیجه کاهش مدت زمان تصحیح و کار با رنگ خیس، اشاره نمود.

اما تفاوت نقاشی های اکرلیک در جذب هنرمندان محسوس است.
این رنگ ها هم به صورت کدر استفاده شده و هم برای افزایش شفافیت می توان آن را با آب یا مدیوم رقیق نمود.
این رنگ ها در شیوه های سنتی و همچنین ترکیب با سایر مواد کاربرد داشته که همین
ویژگی باعث ترکیب آن با رنگ ها و سبک های مختلف از جمله کولاژ و حتی ایربراش می شود.
نقاشی اکرلیک از دهه ی ۱۹۴۰ وارد دنیای نقاشی و هنرهای زیباشده و تا حدودی در این بین تازه وارد به حساب می آید.
پیش از این زمان، هنرمندان به رسم پیشینیان از آبرنگ و رنگ روغن استفاده می نمودند.
این رنگ ها در ابتدا برای تمرین مبتدیان و دانش آموزان در نقاشی های اکرلیک به کار می رفتند.
اما به مرور زمان با افزایش انعطاف پذیری و همچنین کیفیت رنگ ها، هنرمندان بیشتری در همه ی سطوح از آنها در نقاشی های خود بهره می گیرند.

نقاشی با اکرلیک